New Year in New York

ปี 2007 นี้ เริ่มต้นอยู่ที่ Virginia อเมริกา
เป็นสถานที่ที่ไม่ใช่บ้านเรา เป็นที่ที่เรามาอยู่อาศัย
ก็ขอพักพิงเจ้าของบ้านไป ในระหว่างที่เรามาทำธุระ
อยากจะบันทึก Trip นี้ไว้สั้นๆสักหน่อย
เนื่องจาก ออกจะเป็นทริปที่แปลกเอาการ
ตรงที่เราไม่ได้ถ่ายรูปเก็บไว้เลย ทั้งๆที่เอากล้องมา
เพียงเพราะปลั๊กใช้กันไม่ได้
ก็น่าแปลกใจว่าทำไมเราไม่ขนขวายที่จะหาซื้อ Adapter มาติดซะก็ไม่รู้
กลับทำเฉยๆไปซะอย่างงั้น

เหมือนกับว่า ไม่ค่อยอยากถ่ายรูปซักเท่าไหร่ด้วยล่ะมั้ง
… ก็แปลกใจตัวเองอยู่เหมือนกัน

1 มกราคม 2550

อยู่กับบ้านทั้งวัน
ตื่นเกือบสิบโมงเช้า
คิดว่าเข้าสู่สภาพปกติแล้ว จากการนั่งเครื่องบิน
ทั้งวันนั่งดูทีวี ดูหนังไปหลายเรื่อง ติดๆกัน
แล้ววันใหม่ของปี ก็ผ่านไปโดยที่ไม่ได้มี Resolution ใดๆสำหรับปี
แต่ก็แอบหวังนิดๆนะ ว่าปีนี้จะเป็นปีที่ดี :)

2 มกราคม 2550

วันนี้ ได้ออกจากบ้านนิดนึง ไป Costco
ไปดูลาดเลาก่อน ยังไม่ได้ซื้ออะไร
เพราะแม่บอกว่าจะพาออกมาซื้อกันเองวันหลัง
ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ แม่ยังไม่เคยเอารถออกไปขับเองซักครั้งเลย
อืม… เรามา ก็คงถึงเวลาลองดูซักที เพราะเกรงใจเค้า
ตอนเย็น ไปกินข้าวที่ Sweet Water แถวๆนั้น ก็อร่อยดี
เพียงแต่รู้สึกว่า อาหารมัน Rich มาจนกินเยอะๆไม่ลง
หวานจัด เค็มจัด มันจัด อะไรอย่างนั้น
กลับมาบ้าน ก็ดูหนัง อ่านหนังสือไปตามประสา

3 มกราคม 2550

ไป Costco อีกรอบ คราวนี้ซื้อของมาจริงๆละ
เยอะด้วย ก็ของฝาก วิตามิน อะไรประมาณนั้น
จากนั้นก็ไปซื้อของ มาทำกับข้าว
อาหารเย็นวันนี้ เราทำอาหารญี่ปุ่น ขอบคุณเจ้าของบ้าน
(เอาแรงงานเข้าแลก เพราะตอนจ่ายตังค์ แม่ก็จ่ายค่าซื้อของอยู่ดี)
กลับมาบ้าน เตรียมทำอาหาร

เมนูวันนี้ มี สลัดเนื้อ Tataki
กุ้ง และ ผัก Tempura
Soba เย็น

อาหารออกมาอร่อยใช้ได้ :) หน้าตาดูดีพอประมาณ
สรุปว่า ไม่ขายหน้าพอไปวัดไปวาได้นิดนึง

4 มกราคม 2550

วันนี้ได้ฤกษ์ แม่เอารถออก พาไป Ross
ได้กางเกงยีนส์มาหนึ่งตัว กับเสื้ออีกหนึ่งตัว ถูกดีชอบ
แต่ไม่ได้กระเป๋าเดินทาง อย่างที่หวังไว้ว่าจะฟลุ๊คอีก
อ่านหนังสือ ดู หนังไปตามเรื่องอีกเช่นเคย
อาหารเย็นวันนี้ คือ Dry-Aged Steak กับปลา Sea Bass Teriyaki
อร่อยดีเน้อ เนื้อปลาเป็นเลิศ เหมือนปลาหิมะเลย ละลายๆในปากคล้ายๆกัน

5 มกราคม 2550

วันนี้มีนัดไป Biometric Appointment สำหรับ Green Card
เลยขับรถไปกัน รถติดมาก เกือบไปสายแน่ะ
พอไปถึงก็ไม่มีอะไรมาก ได้ถ่ายรูป สแกนลายนิ้วมือ ซักพักก็เสร็จ
คนที่เป็นเจ้าหน้าที่เป็นคนฟิลิปินส์ทักว่าหน้าเหมือน Philipino เลยนะ
หุหุ… อายุเท่ากับลูกสาวเค้าซะด้วย

ตอนบ่ายก็อยู่บ้าน เล่นเนทไปตามเรื่อง
ดึกๆ พวกพี่กิต และพี่เมย์ (เพื่อนแม่ลักษณ์) มาจาก New York กัน
โดย China Town Bus เค้าไปรับกัน เราก็รออยู่ที่บ้าน

วันนี้ทำ เฝอไก่ ไว้รอ… ก็โอเคนะ ถึงเครื่องจะไม่ค่อยครบก็เถอะ : )
อ้อ มีส้มตำ Carrot ด้วย ก็อิ่มท้องไปตามๆกัน

6 มกราคม 2550

วันนี้ก็พยายาม Check ตารางรถ แต่คุยกับคนที่ China Town ไม่รู้เรื่อง … แป่ว
เลยต้องลองไปว่ารถหยุดที่ไหนบ้าง
โทรรบกวนให้พี่กอล์ฟไปรับ จริงๆแล้วเกรงใจมากๆ
แต่ไม่มีปัญญาขนกระเป๋าใบเท่าลูกช้างไปเองแน่ๆ
เลยต้องให้พี่กอล์ฟมารับ

ตอนออกมาเลยได้มาและที่ริมน้ำ และกินอาหารเที่ยงกันก่อน
อากาศเป็นใจ ไม่ค่อยหนาว เลยนั่งกันกลางแจ้งได้
สลัด Salmon ของเราอร่อยดี มีต้นหอมเส้นๆคัวโรย อร่อยไปอีกแบบ

จากนั้น เค้าก็ไปปล่อยเราที่ China Town ตอนประมาณบ่ายโมง
รอขึ้นรถบัสรอบบ่าย 2 โมง
ก็เดินทางโดยสวัสดิภาพดี ใช้เวลาเดินทางประมาณ 4 ชั่วโมงเอง
ลงที่หน้า Footaction ตรงถนน 43 แถวๆ Macy’s เลย
มาถึงเร็ว เลยต้องโทรบอกพี่กอล์ฟ แล้วก็ยืนรออยู่พักนึง

ทุลักทุเลลง subway กันมาจนได้
แถมยังมีคนใจดี ช่วยบอกทาง ช่วยยกกระเป๋า แล้วพาไปส่งถึงที่
… ปลื้มมาก… ใจดีจัง

มาถึงบ้าน หอบแฮ่กเล็กน้อย เพราะกระเป๋าหนักจริงๆเลย
พลัมทิ้งกุญแจไว้ให้ เข้าบ้าน เอาของมาเก็บ
แล้วก็ไปซื้อพิซซ่าแถวบ้านพี่กอล์ฟกัน (Thomas Pizza)
กลับมานั่งกิน พร้อมกับดูหนังเรื่อง Kinky Boots กัน
อิ่ม อร่อย หนังสนุกดี ตบท้ายด้วยไอติม Starbucks รสโปรด…
โอว… มีความสุข อิอิ

เดินกลับมาบ้าน แล้วก็เจอ JP แล้วก็เจอ พลัมตอนดึกๆ
แหม… ครอบครัวสุขสันต์ Once Again

อิอิ